آنکه زخمم میزند خود نیز، درمان من است...

رها نمی کند ایام در کنار منش که داد خود بستانم به بوسه از دهنش

اين همه لاف زن و مدعي اهل ظهورپس چرا يار نيامد که نثارش باشيمسالها منتظر سيصدو اندي مرد استآنقدر مرد نبوديم که يارش باشيماگر آمد خبر رفتن ما را بدهيدبه گمانم که بنا نيست کنارش باشيم

هر هوايى غبار خواهد داشتزحمت بى شمار خواهد داشتسر و كارم به قرص و سيگار استدرد با سينه كار خواهد داشت تو نباشى درون جمجمه امحالت انفجار خواهد داشتدستهايم تفنگ خواهد شدفرصت انتحار خواهد داشتبروى مى روم به زير ترنشهر ما صد قطار خواهد داشتايستگاهى به اسم قرص برنجدر سر من قرار خواهد داشتطعم شيرين خواب ه...

هر شب همین روال است، شعر و مداد و ڪاغذعمـــرے ست گشتہ ڪارم، پرواز در خیالت

دیشب،سرم را روی بازویت نگذاشتمتا هوایت در سرم نپیچدخواستم بی تو بودن را تجربه کنم اما...خواب مرا نبردشعر متولد نشدسحر نیامدبوسه کال ماندآغوش نرسیدعاشقانه گم شدلبخند یخ زدو در تب سوختم!چقدر بی تو سخت و بی لذت است دنیا؛حتی در خواب!

هیچگاه احساسات کسی رو دست کم نگیرید. چون هرگز نمی دانید برای اینکه آن را به شما ابراز کندچقدر شجاعت به خرج داده است.

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من استوز پی دیدن او دادن جان کار من استشرم از آن چشم سیه بادش و مژگان درازهر که دل بردن او دید و در انکار من استساروان رخت به دروازه مبر کان سر کوشاهراهیست که منزلگه دلدار

من هنوز هم منتظرم.من هنوز هم منتظر آرامشی هستم که سال هاست به من قول داده است زود بیاید و برایم موسیقی خوشبختی را بنوازند. منتظرم که خستگی هایم از من خسته شوند و به سفری طولانی بروند.منتظرم که لبخند،لباس قرمزش را بپوشد و با من شراب بنوشد.منتظرم که ساعت ها بخوابند و من بتوانم طعم زندگی را بچشم.ميداني...

واژه ی غریبیست عشق...لحظه ای آبادت میسازد، لحظه ای ویران!لحظه ای پادشاهی، لحظه ای گداپر است از فراز و نشیب، دوری و نزدیکیتضاد و تفاهم، شک و یقین...عجیب قدرتمند است و جادو میکند!خانه ات آباد، ویرانگر لحظه هایم

دوستت دارم بارها و بارها و بارها دوستت دارم بارها و بارها بخونش هر روز

نشسته ام به تماشای چشم چون پری اتکه سهم من بشود یک نگاه سرسری اتکه سهم من بشود سرزمین موهایتاگر اجازه دهد مرزهای روسری اتزمان عرضه ی لبخندها حواست نیستکه کشته می دهد این خنده های دلبری اتنگاه کن که دوباره به خود بگویم کاشکه این نگاه نباشد نگاه آخری اتمگر چه کرده دلِ بی گناه من خانم !که دل نمی کنی از...

آخر این نالهٔ سوزنده اثرها دارد ...شبِ تاریک، فروزنده سحرها داردغافل از حال جگر سوخته عشق مباشکه در آتشکدهٔ سینه شررها دارد ...

در مسجدِ عشق رفته بودم به نمازگفتند اذان بگومن ازآن گفتم ...

دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی استکه اگر بازستانند، دو چندان گردد!